Is rattengif giftig voor honden?

Wat zijn de belangrijkste soorten rattengif?

"Rattengif" omvat vier hoofdgroepen chemische stoffen die op totaal verschillende manieren werken. Een rodenticide is elk product dat gemaakt is om ratten of muizen te doden, en het lokaas ziet er vaak hetzelfde uit, ook als het gif erin verschilt.

Anticoagulantia zijn het bekendst. De nieuwere soorten van de "tweede generatie", zoals brodifacoum en bromadiolon, zijn veel krachtiger dan de oudere en kunnen al na één keer eten een vergiftiging geven. Het Merck Veterinary Manual vermeldt dat Amerikaanse gegevens een daling van het aantal gevallen met anticoagulantia en een stijging met bromethalin laten zien, dus het lokaas in de winkel of in de kist van een ongediertebestrijder is misschien niet het soort dat je verwacht.

Waarom is de verpakking zo belangrijk?

Omdat de behandeling voor het ene soort niets doet tegen het andere. Het tegengif voor anticoagulantia heeft geen effect op bromethalin, vitamine D3 of fosfiden, en elk daarvan vraagt een andere aanpak. Het Merck Veterinary Manual noemt het nauwkeurig vaststellen van het product cruciaal voor een geslaagde behandeling, en waarschuwt dat je de soorten niet aan de kleur, vorm en grootte van het lokaas kunt onderscheiden.

Neem de verpakking, de doos of het voerstation mee. Is de werkzame stof niet duidelijk, dan vermeldt de Pet Poison Helpline dat hun dierenartsen het product kunnen vaststellen aan de hand van het Amerikaanse EPA-registratienummer (EPA Reg. No.) op het etiket. Heb je een ongediertebestrijdingsbedrijf ingeschakeld, vraag dan welk product ze hebben gebruikt. Is het soort onbekend, dan moet de dierenarts voor meerdere mogelijkheden tegelijk behandelen.

Wat doet de dierenarts?

Heeft je hond geen verschijnselen en heeft hij het lokaas kort geleden gegeten, dan laat de dierenarts je hond meestal braken en kan actieve kool geven, bij bromethalin een dag lang herhaald. Bij fosfiden is de dierenarts extra voorzichtig, omdat de dampen uit het braaksel giftig zijn voor mensen; Merck raadt aan dit buiten of in een goed geventileerde ruimte te doen en met de ramen open naar de kliniek te rijden. De Pet Poison Helpline raadt ook aan een hond na het eten van fosfide nooit te voeren, omdat voer de gasvorming verhoogt.

Daarna hangt de behandeling af van het soort:

• Anticoagulantia: de dierenarts begint meteen met het tegengif, meestal ongeveer vier weken lang, of doet ongeveer 48 uur na het eten een stollingstest. Een paar dagen na het einde van de kuur wordt een stollingstest herhaald. Honden die al bloeden, worden in de kliniek behandeld, meestal een tot drie dagen.
• Bromethalin: er is geen tegengif, dus het gif vroeg uit het lichaam halen is de belangrijkste behandeling, met medicijnen tegen hersenzwelling en om trillingen en aanvallen onder controle te brengen als die optreden. Het herstel kan weken duren.
• Vitamine D3: het calcium in het bloed en de nierwaarden worden dagen tot weken gevolgd, met een infuus en medicijnen om het calcium te verlagen. VCA noemt de vooruitzichten goed als de behandeling begint voordat het calcium stijgt, en voorzichtig tot slecht zodra de nieren falen.
• Fosfiden: ondersteunende zorg en controle. Merck meldt goede vooruitzichten voor honden die 12 uur na het eten nog normaal zijn.

Hoe voorkom ik dat het nog eens gebeurt?

1. Gebruik vallen of manipulatiebestendige voerstations op plekken waar je hond er niet bij kan of op kan kauwen.
2. Bewaar een foto van het etiket van elk rattengif dat thuis, in de schuur of door de ongediertebestrijder wordt gebruikt.
3. Controleer tuinen, garages en wandelroutes op lokaas dat knaagdieren kunnen hebben verplaatst.
4. Voorkom dat je hond dode of stervende knaagdieren eet.

Ook katten lopen gevaar: zie rattengif bij katten. Slakkenkorrels zijn nog een gif uit de tuin dat in de lijst met alarmsignalen van Pativo altijd op "Ga nu" staat.